ciasnota (język polski)
ciasnota (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ʨ̑asˈnɔta], AS: [ćasnota], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) brak przestrzeni, brak wolnego miejsca
- (1.2) przen. niski poziom umysłowy, ograniczoność, brak szerokich horyzontów umysłowych
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) ciasnota pokoju / pomieszczenia
- (1.2) ciasnota umysłu / światopoglądu
- synonimy:
- (1.2) tępota
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. ciasny
- czas. ścieśniać, zacieśniać
- przysł. ciasno
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. ciasny + -ota[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) цесната ż
- ukraiński: (1.1) тіснота ż
- wilamowski: (1.1) ęŋ́ ż
- włoski: (1.1) grettezza; (1.2) grettezza
- źródła:
- ↑ Henryk Gaertner, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Część III, 1. Słowotwórstwo, Książnica – Atlas, Warszawa – Lwów 1934, s. 256.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.