charmant

charmant (język francuski)

przymiotnik

(1.1) czarujący, powabny, uroczy
odmiana:: (1.1) lp charmant m, charmante ż; lm charmants m, charmantes ż
przykłady:: (1.1) Ce Algérien est un homme charmant. → Ten Algierczyk to czarujący mężczyzna.
składnia:
kolokacje:
synonimy:: (1.1) aimable
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:: czas. charmer; rzecz. charme
związki frazeologiczne:
etymologia:: zob. charmer
uwagi:
źródła:

przymiotnik

odmiana:

(1.1)

(zob. deklinacja przymiotnikowa)		liczba pojedyncza			liczba mnoga
przypadek	deklinacja	m	ż	n	m ż n
Nom.	słaba mieszana mocna	der charmante ein charmanter charmanter	die charmante eine charmante charmante	das charmante ein charmantes charmantes	die charmanten charmanten charmante
Gen.	słaba mieszana mocna	des charmanten eines charmanten charmanten	der charmanten einer charmanten charmanter	des charmanten eines charmanten charmanten	der charmanten charmanten charmanter
Dat.	słaba mieszana mocna	dem charmanten einem charmanten charmantem	der charmanten einer charmanten charmanter	dem charmanten einem charmanten charmantem	den charmanten charmanten charmanten
Akk.	słaba mieszana mocna	den charmanten einen charmanten charmanten	die charmante eine charmante charmante	das charmante ein charmantes charmantes	die charmanten charmanten charmante

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Charme m, Charmeur m

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

przymiotnik

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.