charkotanie (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) wydawanie przez człowieka lub zwierzę charkotliwych, często gardłowych dźwięków
- (1.2) wydawanie przez maszynę lub inną rzecz charkotliwych dźwięków
- odmiana:
- (1.1-2) blm,
przypadek liczba pojedyncza mianownik charkotanie dopełniacz charkotania celownik charkotaniu biernik charkotanie narzędnik charkotaniem miejscownik charkotaniu wołacz charkotanie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) charczenie, chrapanie, rzężenie
- (1.2) charczenie, rzężenie
- antonimy:
- (1.1-2) niecharkotanie
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. charkotliwość ż, charkot m
- czas. charkotać ndk.
- przym. charkotliwy
- przysł. charkotliwie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) rzecz. odczas. od charkotać
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.