chałaciarz (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) daw. Żyd w chałacie[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik chałaciarz chałaciarze dopełniacz chałaciarza chałaciarzy / rzad. chałaciarzów celownik chałaciarzowi chałaciarzom biernik chałaciarza chałaciarzy / rzad. chałaciarzów narzędnik chałaciarzem chałaciarzami miejscownik chałaciarzu chałaciarzach wołacz chałaciarzu chałaciarze - przykłady:
- (1.1) Był to widocznie żyd, ale ani surdutowiec ani chałaciarz, bo jego suknia jedwabna miała formę raczej księżej sutanny; nie nosił ani pejsów ani jarmułki na głowie, a brodę miał z rzymska przystrzyżoną[2].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) brodaty chałaciarz
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. chałat mrz, chałacik mrz, chałatowy mos
- przym. chałatowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. chałat + -arz
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „chałaciarz” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Józef Bliziński, Co za szkoda! (wyd. 1890)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.