chłodnica (język polski)

chłodnica (1.1)

wymowa:

IPA: [xwɔdʲˈɲiʦ̑a], AS: [χu̯odʹńica], zjawiska fonetyczne: zmięk.

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) techn. urządzenie służące do wymiany energii cieplnej pomiędzy dwoma jej nośnikami; zob. też chłodnica w Wikipedii

(1.2) mot. urządzenie służące do chłodzenia silnika pojazdu

(1.3) st.pol. altana^[1]

odmiana:

przykłady:

(1.2) Kaloryfer i chłodnica samochodowa są radiatorami.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) wymiennik ciepła

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. chłodnik mos/mrz, chłód mrz, chłodnictwo n, chłodniowiec mrz, chłodziarka ż, chłodziwo n

czas. chłodzić

przym. chłodny, chłodniczy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) heat exchanger
• białoruski: (1.1) ахаладжальнік m; (1.2) радыятар m
• czeski: (1.1) tepelný výměník
• francuski: (1.1) échangeur de chaleur m
• hiszpański: (1.1) intercambiador de calor m, refrigerador m, enfriador m; (1.2) radiador m
• kaszubski: (1.1) chłodnica ż
• niemiecki: (1.1) Wärmeübertrager, Wärmetauscher, Wärmeaustauscher; (1.2) Kühler m
• rosyjski: (1.1) теплообменник

źródła:

chłodnica (język kaszubski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) techn. chłodnica

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: