ceremonialny (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌʦ̑ɛrɛ̃mɔ̃ˈɲalnɨ], AS: [cerẽmõńalny], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) związany z uroczystością
(1.2) sztywnie wynikający z etykiety, z reguł grzecznościowych
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) Religijność chłopska jest ceremonialna, liturgiczna, stanowi bardziej element obyczaju niż światopoglądu[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) obrzędowy, uroczysty
(1.2) etykietalny, dworski, kurtuazyjny, ugrzeczniony
antonimy:
nieceremonialny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ceremoniał mrz, ceremonia ż, ceremonie nmos, ceremoniarz mos, ceremonialność ż
przysł. ceremonialnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Bieńkowski Zbigniew, Przyszłość… przeszłości, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.