carat (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈʦ̑arat], AS: [carat] ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hist. polit. ustrój państwowy, w którym władza absolutna jest sprawowana przez cara

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	carat
dopełniacz	caratu
celownik	caratowi
biernik	carat
narzędnik	caratem
miejscownik	caracie
wołacz	caracie

przykłady:

(1.1) Upadek caratu w 1917 r. oraz klęska państw centralnych w listopadzie 1918 r. nie oznaczały likwidacji zagrożenia dla odradzającego się po latach niewoli państwa polskiego^[1].

składnia:

kolokacje:

(1.1) wszechpotężny / konserwatywny carat • czasy / panowanie / terror / więzień / upadek caratu • walka z caratem • ugoda z caratem

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. car m, caryca ż, carowa ż, carewicz m, carstwo n

przym. carski

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) tsarism, czarism
• arabski: (1.1) قيصرية
• białoruski: (1.1) царызм m
• farerski: (1.1) sarisma ż
• rosyjski: (1.1) царизм m, самодержавие n, царский режим m
• słowacki: (1.1) cárizmus m
• ukraiński: (1.1) царат m, царизм m
• węgierski: (1.1) cárizmus, cárság

źródła:

carat (język angielski)

wymowa:

IPA: /ˈkærət/, SAMPA: /"k{r@t/

homofony: carrot • karat

​

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) karat

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

carat (interlingua)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) karat

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

Hasło zostało zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!

źródła: