caniculus (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zdrobn. piesek
- odmiana:
- (1.1) canīculus, canīculī (deklinacja II);
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik canīculus canīculī dopełniacz canīculī canīculōrum celownik canīculō canīculīs biernik canīculum canīculōs ablatyw canīculō canīculīs wołacz canīcule canīculī - przykłady:
- (1.1) Erat sacerdōs rusticānus in Tusciā admodum opulentus. Hic canīculum sibi cārum, cum mortuus esset, sepelīvit in coemētērium[1]. → Był w Toskanii wiejski ksiądz, całkiem zamożny. On to drogiego sobie pieska, gdy [ten] umarł, pochował na cmentarzu.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. canis m/ż
- forma męska canīcula m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- zdrobn. od canis
- uwagi:
- źródła:
- ↑ De Sacerdote Qui Caniculum Sepelivit, Facetiae, Poggio Bracciolini.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.