cały ton (język polski)
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) muz. odległość między dwoma dźwiękami, składająca się z dwóch półtonów; zob. też cały ton w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik cały ton całe tony dopełniacz całego tonu całych tonów celownik całemu tonowi całym tonom biernik cały ton całe tony narzędnik całym tonem całymi tonami miejscownik całym tonie całych tonach wołacz cały tonie całe tony - przykłady:
- (1.1) Do podwyższania dźwięku o cały ton stosujemy podwójny krzyżyk, a do obniżania o tę samą wysokość używamy podwójnego bemola.
- (1.1) W stroju równomiernie temperowanym stosunek dwóch dźwięków w odległości całego tonu jest równy .
- (1.1) Tryton, czyli kwarta zwiększona, zawiera trzy całe tony.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. całotonowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) por. półton • ćwierćton
- tłumaczenia:
![{\displaystyle {\sqrt[{6}]{2}}}](../I/2fd2e90711da1208f1bf08c8992ab44739cb9c57.svg)
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.