bulgur (język polski)

bulgur (1.1)

bulgur (1.2)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) spoż. produkt spożywczy produkowany z pszenicy, rodzaj kaszy stosowanej w kuchni tureckiej i bliskowschodniej; zob. też bulgur w Wikipedii
- (1.2) kulin. potrawa z bulguru (1.1)
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bulgur bulgury dopełniacz bulguru bulgurów celownik bulgurowi bulgurom biernik bulgur bulgury narzędnik bulgurem bulgurami miejscownik bulgurze bulgurach wołacz bulgurze bulgury - przykłady:
- (1.1) Tureccy dietetycy twierdzą, że bulgur jest dużo zdrowszy od ryżu.
- (1.2) Mój codzienny obiad to warzywa z rosołku, który zjadły dzieci, i do tego bulgur lub czerwona quinoa.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) kasza
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. bulgurowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- tur. bulgur < arab. برغل < pers. برغول, pers. پرغول
- uwagi:
- tłumaczenia:
- albański: (1.1) bollgur m
- angielski: (1.1) bulgur, bulgur wheat
- arabski: (1.1) برغل m
- białoruski: (1.1) булгур m
- czeski: (1.1) bulgur m
- duński: (1.1) bulgur w
- esperanto: (1.1) bulguro
- fiński: (1.1) bulgur, bulgurvehnä
- francuski: (1.1) boulghour m
- hebrajski: (1.1) בורגול
- hiszpański: (1.1) bulgur m
- niderlandzki: (1.1) bulgur, burghul, boergoel
- niemiecki: (1.1) Bulgur m, Bulgurweizen m, Burgul m
- norweski (bokmål): (1.1) bulgur
- nowogrecki: (1.1) πλιγούρι n, μπλιγούρι n
- ormiański: (1.1) բլղուր
- perski: (1.1) بلغور
- portugalski: (1.1) triguilho, bulgur, burghul
- rosyjski: (1.1) булгур m
- rumuński: (1.1) bulgur
- szwedzki: (1.1) bulgur w
- turecki: (1.1) bulgur
- ukraiński: (1.1) булгур m
- węgierski: (1.1) bulgur
- włoski: (1.1) bulgur m
- źródła:
bulgur (język angielski)

bulgur (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik policzalny lub niepoliczalny
bulgur (język czeski)

bulgur (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) spoż. bulgur
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bulgur bulgury dopełniacz bulguru bulgurů celownik bulguru bulgurům biernik bulgur bulgury wołacz bulgure bulgury miejscownik bulguru bulgurech narzędnik bulgurem bulgury - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- tur. bulgur < arab. برغل < pers. برغول, pers. پرغول
- uwagi:
- źródła:
bulgur (język duński)

bulgur (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
bulgur (język fiński)

bulgur (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
bulgur (język hiszpański)

bulgur (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
bulgur (język niderlandzki)

bulgur (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik
bulgur (język norweski (bokmål))

bulgur (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
bulgur (język portugalski)

bulgur (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
bulgur (język rumuński)

bulgur (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
bulgur (język szwedzki)

bulgur (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
bulgur (język turecki)

bulgur (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik
bulgur (język węgierski)

bulgur (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
bulgur (język włoski)

bulgur (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.