brylować (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
czasownik
- (1.1) wyróżniać się czymś i być przedmiotem powszechnego podziwu
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Tyrmand potrzebował kibiców, potrzebował tłumu, w którym mógłby brylować, uważa Sierpiński[1].
- (1.1) Przystupa przełożyła go na talerz i podała, potem polecono jej bawić dzieci w kącie salonu, by Hyra, umościwszy się na kanapie, mogła brylować, a mąż uwijać przy wódce i kieliszkach[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) błyszczeć, popisywać się
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. brylowanie n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. briller
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) hold court
- hiszpański: (1.1) brillar, distinguirse, lucir
- włoski: (1.1) far faville, far figo, tirarsela
- źródła:
- ↑ Mariusz Urbanek, Zły Tyrmand, 1992, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Grażyna Plebanek, Przystupa, 2007, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.