botaniczka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌbɔtãˈɲiʧ̑ka], AS: [botãńička], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. specjalistka w zakresie botaniki[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik botaniczka botaniczki dopełniacz botaniczki botaniczek celownik botaniczce botaniczkom biernik botaniczkę botaniczki narzędnik botaniczką botaniczkami miejscownik botaniczce botaniczkach wołacz botaniczko botaniczki - przykłady:
- (1.1) Zofia Paryska w ciągu swojego długiego i niezwykle pracowitego życia, jako botaniczka z wykształcenia, publikowała wiele prac z tej dziedziny[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) botanik
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) biolożka
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. botanika ż, botaniczność ż, botanizowanie n
- czas. botanizować ndk.
- przym. botaniczny
- przysł. botanicznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. botanik + -ka[3]
- uwagi:
- (1.1) por. botanik; zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: botanik
- czeski: (1.1) botanička ż
- galicyjski: (1.1) botánica ż
- słowacki: (1.1) botanička ż
- słoweński: (1.1) botaničarka ż
- źródła:
- ↑
Hasło „botaniczka” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Tygodnik Podhalański, nr 18, Zakopane, 1999 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑
Porada „Psycholożka a psychologini” w: Poradnia językowa PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.