specjalistka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌspɛʦ̑ʲjaˈlʲistka], AS: [specʹi ̯alʹistka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kobieta, która specjalizuje się w czymś, ma gruntowną, dużą wiedzę w jakiejś dziedzinie
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik specjalistka specjalistki dopełniacz specjalistki specjalistek celownik specjalistce specjalistkom biernik specjalistkę specjalistki narzędnik specjalistką specjalistkami miejscownik specjalistce specjalistkach wołacz specjalistko specjalistki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. specjalność ż, specjalizacja ż
- forma żeńska specjalista mos
- przym. specjalistyczny
- czas. specjalizować się, wyspecjalizować
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. specjalista + -ka
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: specjalista
- białoruski: (1.1) спецыялістка ż
- czeski: (1.1) specialistka ż
- niemiecki: (1.1) Spezialistin ż
- rosyjski: (1.1) специалистка ż
- słowacki: (1.1) špecialistka ż
- ukraiński: (1.1) спеціалістка ż
- włoski: (1.1) specialista ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.