blachara (język polski)
- wymowa:
- IPA: [blaˈxara], AS: [blaχara],
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. pejor. dziewczyna lub młoda kobieta darząca zainteresowaniem mężczyzn jeźdzących dobrymi, luksusowymi samochodami (stanowiącymi symbol dostatku)
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik blachara blachary dopełniacz blachary blachar celownik blacharze blacharom biernik blacharę blachary narzędnik blacharą blacharami miejscownik blacharze blacharach wołacz blacharo blachary - przykłady:
- (1.1) Piotrek poderwał kolejną blacharę na tę swoją beemkę.
- (1.1) Jednak moje zdanie jest takie, żebyś kupił takie auto, jakie ci się podoba, nie żeby wyrywać dupy, bo wyrwiesz blacharę[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. blachowanie n, blacha ż, blacharstwo n, blacharz m, blaszak m
- czas. blachować ndk.
- przym. blacharski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. blacha (z której składa się samochód)
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ z Internetu
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.