bezguście (język polski)
- wymowa:
- IPA: [bɛzˈguɕʨɛ]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) odprzym. brak smaku, brak gustu
- (1.2) odprzym. pot. o osobie niemającej smaku, gustu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bezguście bezguścia dopełniacz bezguścia bezguści[1] celownik bezguściu bezguściom biernik bezguście bezguścia narzędnik bezguściem bezguściami miejscownik bezguściu bezguściach wołacz bezguście bezguścia - przykłady:
- (1.1) Co za bezguście, jak można pokazywać się publicznie w takich ciuchach?!
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) chała, szmira, kicz, miernota, syf, szajs
- antonimy:
- (1.1) gustowność, gust, smak
- hiperonimy:
- (1.1) cecha
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. bez + gust
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) tastelessness
- białoruski: (1.1) безгустоўнасць ż, бязгусціца ż, аляпаватасць ż
- kazachski: (1.1) талғамсыздық
- rosyjski: (1.1) безвкусие n
- źródła:
- ↑
Hasło „bezguście” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.