bezdzietność (język polski)

wymowa:

IPA: [bɛʑˈʥ̑ɛtnɔɕʨ̑], AS: [beźʒ́etność], zjawiska fonetyczne: zmięk. ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nieposiadanie potomstwa; zob. też bezdzietność w Wikipedii

odmiana:

(1.1) blm

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	bezdzietność
dopełniacz	bezdzietności
celownik	bezdzietności
biernik	bezdzietność
narzędnik	bezdzietnością
miejscownik	bezdzietności
wołacz	bezdzietności

przykłady:

(1.1) Dane demograficzne wskazują jednak wyraźnie, iż mamy współcześnie do czynienia z nasileniem się zjawiska bezdzietności w kulturze zachodniej^[1].

składnia:

kolokacje:

(1.1) intencjonalna / celowa / dobrowolna bezdzietność • bezdzietność z wyboru • bezdzietność z przyczyn biologicznych

synonimy:

(1.1) bezpotomność

antonimy:

(1.1) rodzicielstwo; wielodzietność

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. bezdzietny

przysł. bezdzietnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) childlessness
• arabski: (1.1) عدم الإنجاب m
• azerski: (1.1) övladsızlıq
• białoruski: (1.1) бяздзетнасць ż
• białoruski (taraszkiewica): (1.1) бязьдзетнасьць ż
• chorwacki: (1.1) bezdjetnost ż
• duński: (1.1) barnløshed w
• fiński: (1.1) lapsettomuus
• kazachski: (1.1) баласыздық
• kirgiski: (1.1) баласыздык (balasızdık)
• litewski: (1.1) bevaikystė ż
• niderlandzki: (1.1) kinderloosheid ż
• niemiecki: (1.1) Kinderlosigkeit ż
• rosyjski: (1.1) бездетность ż
• szwedzki: (1.1) barnlöshet w
• tajski: (1.1) ภาวะไร้บุตร (paa.wá rái bùt)
• turecki: (1.1) çocuksuzluk
• ukraiński: (1.1) бездітність ż
• walijski: (1.1) diepiledd m
• węgierski: (1.1) gyermektelenség

źródła: