beczkowaty (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌbɛʧ̑kɔˈvatɨ], AS: [bečkovaty], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) kształtem przypominający beczkę
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik beczkowaty beczkowata beczkowate beczkowaci beczkowate dopełniacz beczkowatego beczkowatej beczkowatego beczkowatych celownik beczkowatemu beczkowatej beczkowatemu beczkowatym biernik beczkowatego beczkowaty beczkowatą beczkowate beczkowatych beczkowate narzędnik beczkowatym beczkowatą beczkowatym beczkowatymi miejscownik beczkowatym beczkowatej beczkowatym beczkowatych wołacz beczkowaty beczkowata beczkowate beczkowaci beczkowate - przykłady:
- (1.1) Młodszy - najwyraźniej czeladnik - był potężnie zbudowanym mężczyzną koło dwudziestki, z krótko ogoloną, beczkowatą głową na byczym karku[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) beczkowaty kufel • beczkowaty kształt
- synonimy:
- (1.1) pękaty
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. beka ż, beczka ż, beczułka ż, beczkowanie n
- czas. beczkować
- przym. beczkowy
- przysł. beczkowato
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Maciej Dajnowski, Promieniowanie reliktowe, 2004, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.