barta (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈbarta], AS: [barta]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) hist. berdysz o krótkim szerokim trzonku
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik barta barty dopełniacz barty bart celownik barcie bartom biernik bartę barty narzędnik bartą bartami miejscownik barcie bartach wołacz barto barty - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) barda, topór, oksza
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. barć ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Barte → topór[1] lub niem. Bart → broda[2]
- uwagi:
- zobacz też: bartodziej
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „barta” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑
Hasło „barta” w: Zygmunt Gloger, Encyklopedia staropolska, 1900–1903.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.