bartodziej (język polski)
- wymowa:
- [uwaga 1] IPA: [barˈtɔʥ̑ɛ̇j], AS: [bartoʒ́ėi ̯], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pszcz. daw. człowiek zajmujący się wyrabianiem barci w rosnących drzewach leśnych[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bartodziej bartodzieje dopełniacz bartodzieja bartodziejów celownik bartodziejowi bartodziejom biernik bartodzieja bartodziejów narzędnik bartodziejem bartodziejami miejscownik bartodzieju bartodziejach wołacz bartodzieju bartodzieje - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. barć ż, bartnik mos, bartnictwo n
- przym. bartny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. barta (za Glogerem); pol. barć[2]
- uwagi:
- ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „bartodziej” w: Zygmunt Gloger, Encyklopedia staropolska, 1900–1903. - ↑ Porada „konował i świniopas” w: Poradnia językowa PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.