bander (język francuski)
czasownik przechodni
- (1.1) bandażować, obandażować
- (1.2) opasać
- (1.3) naprężać, napinać
czasownik nieprzechodni
- (2.1) pot. slang. stawać (komuś), mieć wzwód
- odmiana:
- (1) (2) koniugacja I
- przykłady:
- (2.1) Lui il bande quand il veut, et moi, quand je peux. → Jemu staje, kiedy on chce, a mnie, kiedy mogę.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.3) bander un arc → napinać łuk
- (2.1) faire bander (quelqu'un) → jarać (kogoś), pasić kogoś
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bande, bandeau
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.