bandeau (język polski)


- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) odzież. szeroka opaska przykrywająca biust i tworząca prosty dekolt, bez ramiączek, czasem marszczona w celu uwydatnienia biustu; także bluzka lub sukienka z takim dekoltem
przymiotnik
- (2.1) mający dekolt w formie bandeau (1.1)
- odmiana:
- (1.1) nieodm.,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bandeau bandeau dopełniacz bandeau bandeau celownik bandeau bandeau biernik bandeau bandeau narzędnik bandeau bandeau miejscownik bandeau bandeau wołacz bandeau bandeau - (2.1) nieodm.,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos ndepr. depr. mianownik brak brak brak brak brak dopełniacz brak brak brak brak celownik brak brak brak brak biernik brak brak brak brak brak brak narzędnik brak brak brak brak miejscownik brak brak brak brak wołacz brak brak brak brak brak nie stopniuje się - przykłady:
- (2.1) W najprostszym wariancie stanik bandeau to po prostu taśma elastycznego materiału, niekiedy zmarszczonego pośrodku w celu wyodrębnienia piersi. (z Internetu)
- składnia:
- kolokacje:
- (2.1) bikini / bluzka / sukienka bandeau
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bandeau
- źródła:
bandeau (język francuski)
.png.webp)
bandeau (1.1)
rzeczownik, rodzaj męski
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.