jarać (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈjaraʨ̑], AS: [i ̯arać]
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) pot. palić, kopcić (papierosy)
(1.2) pot. podniecać, podobać się bardzo

czasownik zwrotny jarać się

(2.1) pot. palić się
(2.2) pot. ekscytować się
(2.3) pot. śmiać się
odmiana:
(1.1-2) koniugacja I
(2.1-3) koniugacja I
przykłady:
(1.1) On od dawna jara szlugi?
(1.2) Ta muza mnie jara.
(2.3) Z czego się jarasz?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. zajarać dk., zjarać (się) dk., jarzyć się ndk.
przym. jary
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • duński: (1.1) smøge
  • rosyjski: (2.3) ржать
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.