bambetle (język polski)
- wymowa:
- IPA: [bãmˈbɛtlɛ], AS: [bãmbetle], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
- (1.1) rzeczy osobiste
- (1.2) starocie
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba mnoga mianownik bambetle dopełniacz bambetli celownik bambetlom biernik bambetle narzędnik bambetlami miejscownik bambetlach wołacz bambetle - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) rzeczy, manatki, manele, klamoty
- (1.2) graty, rupiecie, starzyzna
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- jid. באַנק + בעט < niem. Bank + Bett → ławka do spania[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- hiszpański: (1.1) bártulos m lm, trastos m lm; (1.2) cachivaches m lm, trastos m, cacharros m lm
- źródła:
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 30.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.