błut (język wilamowski)

błut (1.1)
błut (1.1)
zapisy w ortografiach alternatywnych:
błüt • błu̇tt
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) biol. fizj. med. wet. krew[1]
(1.2) posoka
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. błutfyrgisa n, błutśwar m
czas. błuta
przym. błutiḱ, błutrut, błutrynstiḱ,
przysł. błutiḱ, błutrut, błutrynstiḱ
związki frazeologiczne:
etymologia:
śwn. bluot < swn. bluot, prazachgerm. *blōd, pragerm. *blōþą. por. jid. בלוט (blut), niem. Blut, dolnoniem. Bloot, niderl. bloed, ang. blood. duń. blod, szw. blok, got 𐌱𐌻𐍉𐌸 (blōþ).
uwagi:
(1.1) zobacz też: indeks:Wilamowski - Części ciała
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, Kraków 1909.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.