autodydaktyka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌawtɔdɨˈdaktɨka], AS: [au̯todydaktyka], zjawiska fonetyczne: u → ł • akc. na 3 syl.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) książk. pedag. inaczej: samokształcenie
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik autodydaktyka dopełniacz autodydaktyki celownik autodydaktyce biernik autodydaktykę narzędnik autodydaktyką miejscownik autodydaktyce wołacz autodydaktyko - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. autodydakta m
- przym. autodydaktyczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. auto- + dydaktyka[1]
- uwagi:
- (1.1) nie mylić z: autoedukacja
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: samokształcenie
- źródła:
- ↑ Hasło „autodydaktyka” w: Wielki słownik wyrazów obcych, praca zbiorowa, pod red. Mirosława Bańki, PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-14455-5, s. 119.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.