arszenik (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) chem. toksykol. pot. tlenek arsenu na trzecim stopniu utlenienia, popularna trucizna pod postacią białego proszku
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Ktoś otruł baronową daniem z arszenikiem.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) tritlenek diarsenu, trójtlenek arsenu, tlenek arsenu(III), As2O3, As4O6
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. arsen mrz, arsenian mrz, arsenin mrz, arsenolit mrz
- przym. arszenikowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) white arsenic, arsenic trioxide
- kaszubski: (1.1) arszenik m
- źródła:
arszenik (język kaszubski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) chem. arszenik
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.