arrogance (język angielski)
rzeczownik
- (1.1) arogancja
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. arrogant
- przysł. arrogantly
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
arrogance (język duński)
- wymowa:
- IPA: [ɑoˈgɑŋsə]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) arogancja
- odmiana:
- (1.1) (en) arrogance, arrogancen, blm
- przykłady:
- (1.1) Byens eneste kro havde en dårlig omtale på grund af tjenernes overlegne attitude og arrogance overfor gæsterne. → Jedyny zajazd w mieście cieszył się złą opinią z powodu wyniosłej postawy kelnerów i ich arogancji wobec gości.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. arrogant
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
arrogance (język francuski)
rzeczownik, rodzaj żeński
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.