antynomiczny (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌãntɨ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ], AS: [ãntỹnõmʹičny], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wewnętrznie sprzeczny, przeciwstawny
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Antynomiczna, paradoksalna, zmienna i iluzoryczna Rosja, skrywająca swą tajemną, nieuchwytną dla intelektu istotę pozostaje nieprzewidywalna w swym bycie i myśleniu.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) antynomiczne przekonania
synonimy:
(1.1) niespójny, antynomijny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. antynomia ż, antynomiczność ż
przym. antynomijny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Marian Broda, Historia a eschatologia : studia nad myślą Konstantego Leontjewa i "zagadką Rosji", 2001
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.