antynomia (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) log. filoz. sprzeczność, wykluczenie się dwóch twierdzeń, mimo że osobno zdają się być prawdziwe; zob. też antynomia w Wikipedii
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) sprzeczność
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. antynomiczny, antynomijny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. ἀντινομία (antinomía)
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) antinomy
- białoruski: (1.1) антыномія ż
- bułgarski: (1.1) антиномия ż
- duński: (1.1) antinomi w
- galicyjski: (1.1) antinomía ż
- hiszpański: (1.1) antinomia ż
- interlingua: (1.1) antinomia
- litewski: (1.1) antinomija ż
- niemiecki: (1.1) Antinomie ż
- rosyjski: (1.1) антиномия ż
- słowacki: (1.1) antinómia ż
- słoweński: (1.1) antinomija ż
- ukraiński: (1.1) антиномія ż
- węgierski: (1.1) antinómia
- włoski: (1.1) antinomia ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.