antydatować (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌãntɨdaˈtɔvaʨ̑], AS: [ãntydatovać], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob. ​
znaczenia:

czasownik przechodni dwuaspektowy

(1.1) wpisywać gdzieś datę wcześniejszą niż rzeczywista, zwykle w celu oszustwa
odmiana:
(1.1) koniugacja IV lub koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Listonosz antydatował awizo włożone do naszej skrzynki pocztowej[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przest. antedatować
antonimy:
(1.1) postdatować
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. antydatowanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. antidater + pol. -ować, od franc. antidate → fałszywa data wcześniejsza niż prawdziwa[2][3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ ŁP, Dziennik Polski, 2008-06-06, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „antydatować” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  3. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „antidate” w: Centre National de Ressources Textuelles et Lexicales.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.