animista (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌãɲĩˈmʲista], AS: [ãńĩmʹista], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) rel. osoba wierząca w istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisująca duszę wszystkim ludziom, roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik animista animiści dopełniacz animisty animistów celownik animiście animistom biernik animistę animistów narzędnik animistą animistami miejscownik animiście animistach wołacz animisto animiści - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. animizm m
- forma żeńska animistka ż
- przym. animistyczny
- przysł. animistycznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. animiste < łac. anima → dusza
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) animist
- baskijski: (1.1) animista
- bułgarski: (1.1) анимист m
- fiński: (1.1) animisti
- francuski: (1.1) animiste m
- interlingua: (1.1) animista
- niemiecki: (1.1) Animist m
- portugalski: (1.1) animista m
- rosyjski: (1.1) анимист m
- turecki: (1.1) canlıcı
- ukraiński: (1.1) аніміст m
- węgierski: (1.1) animista
- włoski: (1.1) animista m
- źródła:
- ↑ Hasło „animista” w: Andrzej Markowski, Radosław Pawelec, Kieszonkowy słownik wyrazów obcych, Langenscheidt, Warszawa 2007, ISBN 9788374763387.
animista (język baskijski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) rel. animista
przymiotnik
- (2.1) rel. animistyczny
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. animismo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- Hasło „animista” w: Euskaltzaindia: Hiztegi Batua, 2016. (zobacz wersję .PDF)
animista (interlingua)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
animista (język portugalski)
- wymowa:
- podział przy przenoszeniu wyrazu: a•ni•mis•ta
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rel. filoz. animista
rzeczownik, rodzaj żeński
animista (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) rel. animista
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. animizmus m
- forma żeńska animistka ż
- przym. animistický
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
animista (język węgierski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
przymiotnik
- (2.1) rel. animistyczny
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. animizmus
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
animista (język włoski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rel. filoz. animista
rzeczownik, rodzaj żeński
- (2.1) rel. filoz. animistka
przymiotnik
- (3.1) rel. filoz. animistyczny
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (3.1) animistico
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. animistico
- rzecz. animismo m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.