androgyniczny (język polski)

wymowa:

​, IPA: [ˌãndrɔɡɨ̃ˈɲiʧ̑nɨ], AS: [ãndrogỹńičny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) biol. psych. posiadający cechy zarówno męskie, jak i żeńskie

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	androgyniczny		androgyniczna	androgyniczne	androgyniczni	androgyniczne
dopełniacz	androgynicznego		androgynicznej	androgynicznego	androgynicznych
celownik	androgynicznemu		androgynicznej	androgynicznemu	androgynicznym
biernik	androgynicznego	androgyniczny	androgyniczną	androgyniczne	androgynicznych	androgyniczne
narzędnik	androgynicznym		androgyniczną	androgynicznym	androgynicznymi
miejscownik	androgynicznym		androgynicznej	androgynicznym	androgynicznych
wołacz	androgyniczny		androgyniczna	androgyniczne	androgyniczni	androgyniczne

przykłady:

(1.1) Zbigniew Lew-Starowicz na podstawie przeprowadzonych przez siebie badań twierdzi, że 44 proc. lesbijek reprezentuje typ androgyniczny, 30 proc. - typ męski, a 22 proc. typ kobiecy^[1]

(1.1) Włoska aktorka Rosalinda Celantano, która wciela się w postać Szatana, pokazana jest jako istota androgyniczna, która może przybierać różne formy^[2].

składnia:

kolokacje:

(1.1) androgyniczna osoba/osobowość/uroda/twarz • bóstwa androgyniczne

synonimy:

(1.1) dwupłciowy, hermafrodytyczny, obupłciowy

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. androginia ż, androgynia ż, androgyne mos/ż

przym. androginiczny

związki frazeologiczne:

etymologia:

gr. ανδρογυνής < gr. ἀνήρ + γυνή^[3]

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) androgynous, epicene
• niemiecki: (1.1) androgyn

źródła: