akredytacja (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) oficjalna zgoda potrzebna dziennikarzom lub dyplomatom do wykonywania swoich zadań w danym miejscu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik akredytacja akredytacje dopełniacz akredytacji akredytacji / przest. akredytacyj celownik akredytacji akredytacjom biernik akredytację akredytacje narzędnik akredytacją akredytacjami miejscownik akredytacji akredytacjach wołacz akredytacjo akredytacje - przykłady:
- (1.1) Otrzymanie akredytacji zobowiązuje do bezstronnej, obiektywnej obsługi prasowej urzędu prezydenta[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. akredytowanie n, akredytowany mos
- czas. akredytować
- przym. akredytacyjny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. accréditer < franc. créditer → wierzyć, ufać < łac. creditum → pożyczka, kredyt < łac. credere → wierzyć
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) accreditation
- baskijski: (1.1) akreditazio
- francuski: (1.1) accréditation ż
- hiszpański: (1.1) acreditación ż
- karpatorusiński: (1.1) акредітація ż
- niemiecki: (1.1) Akkreditierung ż
- rosyjski: (1.1) аккредитация ż, аккредитование ż
- słowacki: (1.1) akreditácia ż
- szwedzki: (1.1) ackreditering w
- węgierski: (1.1) akkreditáció, akkreditálás
- włoski: (1.1) accreditamento
- źródła:
- ↑ Stanisław Głąbiński, Polityka po amerykańsku, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.