bezstronny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [bɛsˈːtrɔ̃nːɨ], AS: [be•strõ•ny], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• nazal.• gemin.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) taki, który nie opowiada się po żadnej ze stron (np. konfliktu)
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik bezstronny bezstronna bezstronne bezstronni bezstronne dopełniacz bezstronnego bezstronnej bezstronnego bezstronnych celownik bezstronnemu bezstronnej bezstronnemu bezstronnym biernik bezstronnego bezstronny bezstronną bezstronne bezstronnych bezstronne narzędnik bezstronnym bezstronną bezstronnym bezstronnymi miejscownik bezstronnym bezstronnej bezstronnym bezstronnych wołacz bezstronny bezstronna bezstronne bezstronni bezstronne - przykłady:
- (1.1) Otrzymanie akredytacji zobowiązuje do bezstronnej, obiektywnej obsługi prasowej urzędu prezydenta[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) neutralny, obiektywny, obojętny
- antonimy:
- (1.1) stronniczy
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bezstronność ż
- przysł. bezstronnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) impartial, fair
- arabski: (1.1) حيادي
- białoruski: (1.1) бесстаронні
- francuski: (1.1) impartial, neutre
- hiszpański: (1.1) imparcial
- jidysz: (1.1) גערעכט (gerecht), יושרדיק (jojszerdik)
- niemiecki: (1.1) unvoreingenommen, objektiv, unparteiisch
- nowogrecki: (1.1) αμερόληπτος, αδέκαστος
- rosyjski: (1.1) беспристрастный, нелицеприятный
- szwedzki: (1.1) opartisk, objektiv, oväldig
- węgierski: (1.1) pártatlan
- włoski: (1.1) neutrale
- źródła:
- ↑ Stanisław Głąbiński, Polityka po amerykańsku, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.