akonto (język polski)
- wymowa:
- IPA: [aˈkɔ̃ntɔ], AS: [akõnto], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) ekon. zadatek na spłatę z tytułu należności
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik akonto akonta dopełniacz akonta akont celownik akontu akontom biernik akonto akonta narzędnik akontem akontami miejscownik akoncie akontach wołacz akonto akonta - przykłady:
- (1.1) Obcinał gaże, zwlekał z rachunkami i lubił płacić akontami, o ile można najmniejszymi.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) zaliczka ż
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) wł. a conto (na poczet, na spłatę, na rachunek)[2]
- uwagi:
- (1.1) inna pisownia: a conto
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) advance, advance payment, down payment
- niemiecki: (1.1) Akonto n, Vorschuss m, Akontozahlung ż
- rosyjski: (1.1) а-конто n
- źródła:
- ↑ W. Reymont: Komediantka
- ↑ Maria Borejszo, Zapożyczenia włoskie we współczesnej polszczyźnie, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2007, ISBN 978-83-232176-5-7, s. 100.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.