Syrakuzanin (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. mieszkaniec starożytnego miasta-państwa Syrakuz
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ateńczycy spalili teraz obóz i ruszyli drogą lądową. W czasie marszu otoczeni zostali przez Syrakuzan i głodem zmuszeni do kapitulacji. Ok. 6 tys. Ateńczyków zginęło w kamieniołomach syrakuzańskich, resztę sprzedano jako niewolników, tak że niemal w każdym domu greckim na Sycylii był niewolnik z armii ateńskiej[1].
(1.1) Temu Syrakuzanie nie byli w stanie przeszkodzić; choć liczebnie górowali nad oblegającymi, byli gorzej wyćwiczeni i żałośnie niezdyscyplinowani[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Syrakuzy nmos, syrakuzanin mos, syrakuzanka
forma żeńska Syrakuzanka ż
przym. syrakuzański
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Józef Wolski, Historia powszechna: starożytność, s. 197, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002.
  2. Aleksander Krawczuk, Sprawa Alkibiadesa, s. 221, Czytelnik, 1968.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.