Ateńczyk (język polski)
- wymowa:
- IPA: [aˈtɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk], AS: [atẽĩ ̯ṇčyk], zjawiska fonetyczne: nazal.• rozs. artyk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) hist. mieszkaniec starożytnego miasta-państwa Aten[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Ateńczyk Ateńczycy dopełniacz Ateńczyka Ateńczyków celownik Ateńczykowi Ateńczykom biernik Ateńczyka Ateńczyków narzędnik Ateńczykiem Ateńczykami miejscownik Ateńczyku Ateńczykach wołacz Ateńczyku Ateńczycy - przykłady:
- (1.1) Perykles dał Ateńczykom większy udział w sprawach państwowych.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Ateny nmos, ateńczyk m, atenka ż, Atena ż, ateńskość ż
- forma żeńska Atenka ż
- przym. ateński
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) Zapis małą literą stosowany jest w odniesieniu do mieszkańca miasta Ateny (zob.: ateńczyk).
- tłumaczenia:
- baskijski: (1.1) atenastar
- białoruski: (1.1) афінянін m
- bułgarski: (1.1) атинянин m
- hiszpański: (1.1) ateniense m (de la antigua polis)
- nowogrecki: (1.1) Αθηναίος m (της αρχαίας πόλης)
- rosyjski: (1.1) афинянин m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.