Sund (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
- (1.1) geogr. cieśnina łącząca Morze Bałtyckie z Morzem Północnym przez cieśniny Kattegat i Skagerrak, oddzielająca duńską Zelandię od szwedzkiej Skanii; zob. też Sund w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) blm,
przypadek liczba pojedyncza mianownik Sund dopełniacz Sundu celownik Sundowi biernik Sund narzędnik Sundem miejscownik Sundzie wołacz Sundzie - przykłady:
- (1.1) Na pierwszą wieść o monarchistycznym zamachu stanu w Sztokholmie Duńczycy przystąpili do ekwipowania swojej floty w Sundzie i podnieśli w stan pogotowia oddziały wojskowe w Norwegii[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. sundzki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Øresund
- duński: (1.1) Øresund n
- niemiecki: (1.1) Öresund m
- szwedzki: (1.1) Öresund n
- źródła:
- ↑ Zbigniew Anusik, Dyplomacja szwedzka wobec kryzysu monarchii we Francji w latach 1787-1792, 2000, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.