Pendżabczyk (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pɛ̃n͇ˈʤ̑apʧ̑ɨk], AS: [pẽṇǯapčyk], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• udziąs.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) człowiek pochodzenia indoeuropejskiego, mieszkaniec Pakistanu i terenów indyjskiego stanu Pendżab
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Pendżabczyk Pendżabczycy dopełniacz Pendżabczyka Pendżabczyków celownik Pendżabczykowi Pendżabczykom biernik Pendżabczyka Pendżabczyków narzędnik Pendżabczykiem Pendżabczykami miejscownik Pendżabczyku Pendżabczykach wołacz Pendżabczyku Pendżabczycy - przykłady:
- (1.1) Dwie największe grupy etniczne Pakistanu to Pendżabczycy i Pasztuni.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pendżabski mrz, Pendżab
- forma żeńska Pendżabka ż
- przym. pendżabski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Punjabi
- arabski: (1.1) بنجابي, lm بنجاب
- pendżabski: (1.1) ਪੰਜਾਬੀ m
- słowacki: (1.1) Pandžábčan m
- węgierski: (1.1) pandzsábi
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.