Morfeusz (język polski)

wymowa:
IPA: [mɔrˈfɛwuʃ], AS: [morfeuš], zjawiska fonetyczne: epenteza ł 
homofon: morfeusz
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) mit. gr. bóg i uosobienie marzeń sennych o ludzkich kształtach; zob. też Morfeusz w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Morfeusz uchodził za syna Hypnosa, boga snu.
(1.1) W sztukach plastycznych Morfeusz bywa przedstawiany jako uskrzydlona istota.
składnia:
kolokacje:
(1.1) bóg / bożek Morfeusz • atrybut / wyobrażenie Morfeusza • przytulić się do Morfeusza • udawać się / wybierać się do Morfeusza
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) bóg
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. morfeusz mzw, morfina ż, morfinista mos, morfinistka ż, morfinizm mrz
przym. Morfeuszowy
związki frazeologiczne:
objęcia Morfeusza / ramiona Morfeuszana łonie Morfeusza / w objęciach Morfeusza / w ramionach Morfeusza
etymologia:
łac. Morpheus[2], gr. Μορφεύς (Morfeus)[2][3][4] < gr. μορφή (morfe)[4]forma, kształt
uwagi:
(1.1) zobacz też: Fantasos • Fobetor • Hypnos • Onejros • Tanatos • Indeks:Polski - Mitologia grecka
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Morfeusz” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. 1 2 Hasło „Morfeusz” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Morfeusz” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. 1 2 Hasło „Morfeusz” w: Władysław Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, Rytm, Warszawa 2003, ISBN 83-7399-022-4.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.