Kujawy (język polski)

Kujawy (1.1)

wymowa:

IPA: [kuˈjavɨ], AS: [kui ̯avy] ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. kraina w środkowej Polsce; zob. też Kujawy w Wikipedii

odmiana:

(1.1) blp,

 

przypadek	liczba mnoga
mianownik	Kujawy
dopełniacz	Kujaw
celownik	Kujawom
biernik	Kujawy
narzędnik	Kujawami
miejscownik	Kujawach
wołacz	Kujawy

przykłady:

(1.1) Duże połacie centralnych Kujaw zajmują czarne ziemie – jedne z najurodzajniejszych gleb w Polsce^[1].

(1.1) Sieć rzeczna na Kujawach jest uboga^[2].

składnia:

kolokacje:

(1.1) centralne / etnograficzne / historyczne Kujawy • granice / obrzeża / położenie / powierzchnia / stolica / tereny Kujaw • Kujawy Północne • Kujawy Wschodnie • Kujawy Zachodnie

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) kraina

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. kujawiak mrz, Kujawiak mos, Kujawianin mos, Kujawianka ż, Kujawskie n

przym. kujawski

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Kuyavia
• baskijski: (1.1) Kujabia
• esperanto: (1.1) Kujavio
• francuski: (1.1) Cujavie ż
• hiszpański: (1.1) Cuyavia ż
• kaszubski: (1.1) Kùjawë ż
• niderlandzki: (1.1) Koejavië
• niemiecki: (1.1) Kujawien n
• portugalski: (1.1) Cujávia ż
• włoski: (1.1) Cuiavia ż

źródła: