Kokytos (język polski)

Kokytos (1.2)
wymowa:
IPA: [kɔˈkɨtɔs], AS: [kokytos]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) mit. gr. jedna z rzek Hadesu, rzeka lamentu, nad której brzegami błądzą dusze nie pogrzebanych jeszcze zmarłych; zob. też Kokytos w Wikipedii
(1.2) liter. zamarznięte jezioro na dnie najniższego kręgu piekieł Dantego, które więzi na wieczność Lucyfera oraz tych potępieńców, którzy zdradzili swych dobroczyńców

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(2.1) mit. gr. postać mitologiczna, lekarz, uczeń centaura Chirona, który uleczył Adonisa, gdy ten został ranionego przez dzika[1]
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Kocyt
(1.2) Kocyt
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) (2.1) gr. Κωκυτός
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Focjusz, Kodeksy.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.