Kind (język niemiecki)
Kind (1.1)
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) dziecko
- odmiana:
- (1.1)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik das Kind die Kinder dopełniacz des Kinds
des Kindesder Kinder celownik dem Kind den Kindern biernik das Kind die Kinder - przykłady:
- (1.1) Kinder dürfen nicht lange aufbleiben, deswegen wollen alle schnell erwachsen werden. → Dzieci muszą wcześnie chodzić spać, dlatego wszystkie chcą szybko stać się dorosłymi.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) ein Kind erziehen / verziehen • ein Kind erwarten • an Kindes statt
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) Erwachsene
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Kindheit ż, Kinderei ż
- zdrobn. Kindchen n, Kindlein n
- przym. kindisch, kindlich
- związki frazeologiczne:
- sich lieb Kind machen • das Kind schon schaukeln • das Kind mit dem Bade ausschütten • das Kind beim Namen nennen • gebranntes Kind scheut das Feuer • wes Geistes Kind
- etymologia:
- (1.1) swn. kind
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.