Kain (język polski)

Kain (1.1) zabija brata
wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) bibl. postać biblijna, syn prarodziców; zob. też Kain i Abel w Wikipedii
(1.2) przen. bratobójca[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Smuciło to Kaina bardzo i chodził z ponurą twarzą[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1)
rzecz. kainita mos
przym. Kainowy
(1.2)
rzecz. kainizm mrz
przym. kainowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. Cain < gr. Κάϊν < hebr. קין
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Kain” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. ↑ Księga Rodzaju 4,5, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Czesław Jakubiec).

Kain (język czeski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny, nazwa własna

(1.1) bibl. Kain
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. Cain < gr. Κάϊν < hebr. קין
uwagi:
źródła:

Kain (język niemiecki)

wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) bibl. Kain
odmiana:
(1.1)[1]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. Cain < gr. Κάϊν < hebr. קין
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.