Insuffizienz (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: [ˈɪnzʊfiˌt͡si̯ɛnt͡s]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) podn. niedostatek
- (1.2) med. niewydolność, niedoczynność
- (1.3) praw. niewystarczalność
- odmiana:
- (1.1-3)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik die Insuffizienz die Insuffizienzen dopełniacz der Insuffizienz der Insuffizienzen celownik der Insuffizienz den Insuffizienzen biernik die Insuffizienz die Insuffizienzen - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) Unzulänglichkeit, Unvermögen
- (1.2) Funktionsschwäche
- antonimy:
- (1.1) Suffizienz
- hiperonimy:
- (1.2) Krankheit
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. insuffizient
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.