niewydolność (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɲɛvɨˈdɔlnɔɕʨ̑], AS: [ńevydolność], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) med. niezdolność do skutecznego działania
- (1.2) awaria, usterka
- (1.3) nieudolność, brak kompetencji
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza mianownik niewydolność dopełniacz niewydolności celownik niewydolności biernik niewydolność narzędnik niewydolnością miejscownik niewydolności wołacz niewydolności - przykłady:
- (1.1) Zmarła z powodu niewydolności oddechowo-krążeniowej.
- składnia:
- kolokacje:
- niewydolność krążenia • niewydolność łożyska • niewydolność nerek • niewydolność oddechowa • niewydolność serca • ostra niewydolność • przewlekła niewydolność
- synonimy:
- (1.1-2) niedomoga, uszkodzenie
- (1.3) nieskuteczność
- antonimy:
- (1) wydolność, sprawność, udolność
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. niewydolny
- przysł. niewydolnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) insufficiency, failure (1.2) failure (1.3) inefficiency
- arabski: (1.1) قصور
- japoński: (1.1) 不全 (ふぜん, fuzen)
- łaciński: (1.1) insufficientia
- rosyjski: (1.1) недостаточность, неработоспособность
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.