udolność (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) odprzym. cecha tego, co jest udolne; cecha tych, którzy są udolni
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik udolność udolności dopełniacz udolności udolności celownik udolności udolnościom biernik udolność udolności narzędnik udolnością udolnościami miejscownik udolności udolnościach wołacz udolności udolności - przykłady:
- składnia:
- (1.1) udolność + D.
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) cecha
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. udolny
- przysł. udolnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. udolny + -ość
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.