Gorycjanin (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Gorycji (hist. hrabstwa, współcz. prowincji autonomicznej); osoba z tego obszaru[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Stara Presse tak opisuje scenę, jaka się we czwartek odbyła w Izbie niższej: „Dzisiaj począł się chemiczny rozkład Izby niższej. Polacy, Słoweńcy, Triesteńczycy, Gorycjanie, Istryjczycy i jeden poseł z Bukowiny oświadczyli, że występują z Izby (…)” (uwspółcześnione)[2].
(1.1) Nie mniejsza mizeria i w obozie tak zwanego dawniej prawego centrum, tj. Tyrolczyków, Kraińców, Dalmatyńców itd. Zjazd praski nie powiódł się. Nie tylko na nim brakło reprezentantów kilku frakcyj federalnych, ale i uchwały zjazdu poszły na nice. Część Istryjczyków, Gorycjan i Triesteńczyków zaraz z początku weszła do Rady państwa a nawet do obozu centralistów przystąpiła (…) (uwspółcześnione)[3].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Gorycja ż, gorycjanin mos, gorycjanka ż
forma żeńska Gorycjanka ż
przym. gorycki, gorycyjski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Grzenia, Słownik nazw geograficznych z odmianą i wyrazami pochodnymi, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15609-1, s. 99.
  2. Gazeta Narodowa, s. 1, nr 90 (2 kwietnia 1870).
  3. Gazeta Narodowa, s. 1, nr 17, (19 stycznia 1872)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.