Tyrolczyk (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) mieszkaniec Tyrolu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Tyrolczyk Tyrolczycy dopełniacz Tyrolczyka Tyrolczyków celownik Tyrolczykowi Tyrolczykom biernik Tyrolczyka Tyrolczyków narzędnik Tyrolczykiem Tyrolczykami miejscownik Tyrolczyku Tyrolczykach wołacz Tyrolczyku Tyrolczycy - przykłady:
- (1.1) Jakież to płótno mogliby ukrywać w podziemiach? Prawdopodobnie niezwykle drogocenne, skoro Tyrolczyk upierał się, żeby schowek był zupełnie suchy[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Tyrol mrz, tyrolka ż
- forma żeńska Tyrolka ż
- przym. tyrolski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Tyrolean
- francuski: (1.1) Tyrolien m
- niemiecki: (1.1) Tiroler m
- rosyjski: (1.1) тиролец m
- słowacki: (1.1) Tirolčan m
- ukraiński: (1.1) тіролець m
- włoski: (1.1) tirolese m
- źródła:
- ↑ Adam Bahdaj, Wakacje z duchami, 1962, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.