Słoweniec (język polski)
- wymowa:
- , IPA: [swɔˈvɛ̃ɲɛʦ̑], AS: [su̯ovẽńec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) człowiek narodowości słoweńskiej, obywatel Słowenii, mieszkaniec Słowenii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Słoweniec Słoweńcy dopełniacz Słoweńca Słoweńców celownik Słoweńcowi Słoweńcom biernik Słoweńca Słoweńców narzędnik Słoweńcem Słoweńcami miejscownik Słoweńcu Słoweńcach wołacz Słoweńcu / Słoweńcze Słoweńcy - przykłady:
- (1.1) W deklaracji tej, nazwanej korfuańską, broniono jedności narodowej Serbów, Chorwatów i Słoweńców oraz zapowiadano utworzenie wspólnego demokratycznego państwa na całym obszarze zamieszkanym przez „nasz trójimienny naród"(…)[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) Słowianin, daw. Jugosłowianin
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. słoweński mrz, Słowenia ż, Słowenka ż
- przym. słoweński
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Slovene, Slovenian
- arabski: (1.1) سلوفيني m
- białoruski: (1.1) славенец m
- bułgarski: (1.1) словенец m
- jidysz: (1.1) סלאָווענער m (slowener)
- kataloński: (1.1) eslovè m
- litewski: (1.1) slovėnas m
- łotewski: (1.1) slovēnis m
- niemiecki: (1.1) Slowenier m, Slowene m
- rosyjski: (1.1) словенец m
- słowacki: (1.1) Slovinec m
- słoweński: (1.1) Slovenec m
- szwedzki: (1.1) sloven w
- ukraiński: (1.1) словенець m
- włoski: (1.1) sloveno m
- źródła:
- ↑ Jerzy Skowronek, Mieczysław Tanty, Tadeusz Wasilewski, Słowianie południowi i zachodni: VI - XX wiek, s. 513, Książka i Wiedza, 2005.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.